bu yürüdüğüm yerlerde hep aynı yak izleri..
hep geçtiğim, bildiğim yollar...

yanımda arkamda kimse yok..

önümde denizin büyüklüğü kadar uzanan bir yol..

ilerliyorum..

arkama bakıyorum bu izleri tanıyorum..

bu sıcak bir o kadar da ıslak toprakta yürürken kimleri hatırladım kimleri andım kimleri özledim...

ve kime seni seviyorum demek istedim..

uzandım ıslak toprağa aldırmadan.

ayaklarımda tuzlu suyun ferahlığı var ama gönlümde çekilmez bir kırılganlık...

ayaklarıma gelen her dalganın verdiği huzuru arıyorum ..

her suyun geri çekilişinde yalnız kalıyorum...

düşünüyorum...

dalganın beni her bırakışında yine "onu" bekliyorum...

bağlanıyorum..

özlüyorum...

ayağa kalkıyorum ve tekrar ayak izlerime bakıyorum...

artık onlarda yoklar..

benim gibi onlarda terketti buraları..

ama geri gelmeliyim ..

bir dalganın ucundayım suyun huzurunu buluyorum ..

bekliyorum...

SELDA TEKİN