yaklaşık 7 aydır birşey yazmıyorum... ne buraya ne başka bi yere...yazmayı yada içimdekileri kendime anlatmayı bu kadar severken uzun zamandır yazmıyorum. acaba artık kendime bile anlatacak birşeyim yok mu? yada düşündüklerimi itiraf edemiyor muyum? bazen düşündüklerim ve yaptıklarım arasındaki o ince çizgiyi görüyorum... durduruyorum kendimi... durdurmak zorunda kalıyorum... ne vardı sanki durdurmasam kendimi...belkide böyle olması gerek...

işte böyle acaba keşke diyerek 21 yılı geçirdik. sıra 22. yılda mı? şu an hak veriyorum kendime neden yazmadığımı anladım sanırım. bu kadar soruya verecek cevabım yokki.

bu kadar soruya cevap verecek benim yerime düşünecek biri varmı? .......................... sanırım yok. bazen bu kadar soruyu soracak kimsemde yok. işte görüldüğü gibi kendime soruyorum. aynı evi paylaştığın kişilere bile soramıyorsun. ileride evi paylaştığım kişiyede soramazsam. ozman herşey daha kötü bir hal alır. arkadaşlarına sevdiklerine sevgiline sevdiğine soramazsam kiminle paylaşacağım ben düşüncelerimi...

bazen kendi kendime saçmaladığımı düşünüyorum. beni içimdeki ben uyarıyor. ikimiz karar veriyoruz herşeye. çevremde bu kadar kişi varken yalnız kalmayada biz karar veriyoruz. görünürde yanız değilim belki ama ya içimdeki bende beni terk ederse ozaman görünürde yalnız olmasamda gerçekten yalnız kalacağım.

geçmiş gelecek nasıl olur bilmiyorum ama

ŞİMDİLİK YALNIZLIĞI SEÇTİK...